نقش فرا اخلاق در اخلاق کاربردی” در هشتاد و هفتمین جلسه گروه علمی فلسفه اخلاق+خلاصه بحث

هشتاد و هفتمین جلسه گروه علمی فلسفه اخلاق برگزار شد
هشتاد و هفتمین جلسه گروه علمی فلسفه اخلاق با موضوع “نقش فرا اخلاق در اخلاق کاربردیبا ارائه “حجت الاسلام والمسلمین محمدی پیرو” و با حضور اعضاء محترم گروه یکشنبه 20 فروردین 96  ساعت 20:30 در مجمع عالی حکمت اسلامی برگزار شد.

خلاصه مباحث مطرح شده بدین شرح می باشد:
چکيده
فرااخلاق از چند جهت با اخلاق کاربردي مرتبط است: (1) وجود تزاحمات اخلاقي؛ (2) امکان ارائه راه حل براي اين تزاحمات؛ (3) فرااخلاق به واسطه تأثيرگذاري در اخلاق هنجاري در اخلاق کاربردي نيز مؤثر است. چرا که اخلاق هنجاري حلقه مياني آن دو است؛ (4) اخلاقي بودن منوط به داشتن اصول اخلاقي است. دست­يابي به اصول جامع و شامل نيز منوط به انتخاب مبنايي صحيح در فرااخلاق است؛ (5) منطقاً بايد در موقعيت­هاي مشابه، احکام مشابه صادر کرد. اينکه تا چه حد مي­توان حکم واحدي براي چنين مواردي داد، در فرااخلاق روشن مي­شود. اگر قائل به نسبي­گرايي شده يا گزاره­هاي اخلاقي از سنخ انشائيات انگاشته شود، ضرورتي در تعميم آنها وجود ندارد. تعميم­پذيري تنها با مبناي واقع­گرايي امکان­پذير است؛ (6) امکان پيشرفت و تعليم و تربيت اخلاقي تنها در فرض واقع­گرايي و مطلق­گرايي قابل توجيه است. چون انتخاب­ها و ترجيحات بدون توجه به اصول، قابل تعليم نيستند. داشتن اصول نيز در فرض ناواقع­گرايي و نسبي­گرايي ميسر نيست؛ (7) استدلال اخلاقي زماني ممکن است که نوعي نظام ارزشي  وجود داشته باشد. بنا بر واقع­گرايي و مطلق­گرايي مي­توان به صورت مبرهن از واقعيات، نظام ارزشي متقني را اثبات کرد؛ (8) نظام­مند شدن اخلاق و امکان تخصص اخلاقي مبتني بر پذيرش مبنايي صحيح در فرااخلاق است. حل مسائل اخلاق کاربردي در چند گام ميسر مي­شود: اول، جمع بين دو الزام در صورت امکان؛ دوم، رفع تزاحم از طريق لحاظ تمام قيود و شرايط دخيل در موضوع حکم؛ سوم، ترجيح يک طرف تزاحم با تمسک به مرجحات عقلي و شرعي؛ چهارم، حکم به تخيير.